Jezioro Jasień
Zwane dawniej Łupawskim (pow. 577,2 ha, dług. 7,7 km, szer. 1,4 km, głęb. maks. 32 m). Wąskim przesmykiem łączy się ono w części północno-wschodniej z jeziorem Otnoga (pow. 15,8 ha, dług. 665 m, szer. 410 m, głęb. maks. 3,9). Największe i najbardziej malownicze jezioro na ziemi bytowskiej, położone jest w strefie pradoliny pomorskiej. Dnem jeziora ciągną się wały morenowe i złoża wapienne. Wypełnia ono część długiej rynny, którą wykorzystuje rzeka Łupawa, wpadająca do Bałtyku, wypływająca z północnego krańca jeziora. Brzegi ma dość wysokie, miejscami do około 25 m nad zwierciadło wody, w znacznej części zalesione. Wąski półwysep wcinający się głęboko od wschodu w jezioro dzieli je na dwie części. Na jeziorze znajduje się 7 wysp porośniętych lasem liściastym, złożonym z dębów, jesionów, brzóz i olch. Na jednej z wysp, pośród starych dębów, znajduje się grodzisko wczesnośredniowieczne. Bardzo rozwiniętą linię brzegową urozmaicają liczne cyple i zatoki. Zarówno brzegi zarośnięte szuwarami, jak i wyspy są miejscem gnieżdżenia się łabędzi, kormoranów, czapli, perkozów, i innego ptactwa wodnego. Sporadycznie obserwuje się też nad wyspą kanie czarne i rdzawe. Do r. 1918 na jednej z wysp gnieździł się także bielik. Na południu łączy się ono z jeziorami Obrowo Duże (pow. 37,4 ha, dług. 1 km, szer. 520 m, głęb. maks. 10,2 4n) i Obrowo Małe (pow. 9 ha, dług. 520 m, szer. 270 ni). Z miejscowości Jasień rozpoczynać można spływy kajakowe rzeką Łupawą najdzikszą z rzek pomorskich wpadających do Bałtyku. Wokół jez. Jasień rozłożyły się wsie i osady: Łupawsko, Otnoga, Zawiaty, Sieromino, Kłosy oraz przysiółki Babia Góra i Obrowo.